Özlem ve Rakı Şiiri - Can Elıf

Ozbiden bizi hatırla…

Çok özledim,
öyle bir özlem ki
gecenin içine damla damla düşüyor,
masanın kenarında ben ve rakıda demlenen...

Bir kadeh rakı koyuyorum önüme,
buzu yavaş eriyor,
tıpkı içimdeki zaman gibi…
her yudumda susuyor dünya,
sen konuşuyorsun içimde.

Korkuyorum…
ama bu korku bile özlemin yanında küçük kalıyor,
sanki rüzgârın taşıdığı ince bir titreme sarıyor bedenimi.

Yürekli adamım diyorum kendime,
çünkü bu kadar özlemin ortasında
gözlerimi kaçırmadan
boş sandalyeye bakabiliyorum.

Özlem…
rakının camında buğusu ve
bizi hatırla ozbiden ..
sadece senin izi kalıyor içinde.
Ve ben
her yudumda biraz daha
seni özlüyorum.