Hayalleri vardı İnsanların
Hiç olmayacağını bile bile inandıkları
Bir de Tanrıları vardı
Bağdaş kurmuş
İzliyordu sadece İnsanlığı
İnsanlıktan nasibini almamış
Kimi Ateş
Kimi Su
Hiçbir yangın kendiliğinden çıkmaz
Ve hiçbir yangın kendiliğinden sönmez
Güneş;
Bir başka ısıtıyor bu sabah
Buzları çözülmüş kalplerin
Pencereye konmuş
Donmuş
Mini mini kuşların
'...o masum,
o içten gülüşlerini de saklamak zorunda kaldı kadınlık,
ki;
tecavüze uğramasın masum bakışlar...
Bazen bazı insanları " hala çok sevmenize rağmen" hayatınızdan çıkarmanız gerekebilir.
Alma verme dengeniz, Eril / Dişil dengeniz birbirini karşılamıyor ya da birbirine karışmış olabilir
Eğer öyleyse sakın üzülmeyin
Ve bir daha arkanıza dönüp bakmayın bile
Beni senin şehrine bağlayan.
Sen değilsin artık, bir kabristan.
Kendinde uyumuş, kendine uyanmış.
Yaralarım hiç iyileşmedi.
Sen bende var oldukça.
Boş çerçeveler gibi yalnız yürekler,
Denizi kurutur,
Ayı da, sürüklermiş geceden.
Emekleyen bir çocukmuş Güneş.
Vaktinden geç gelen,
Bir şekilde yanaştık da
Limana değil bu kez
Fırtınaya
Öldük demek için belki çok erken
Ama tükendik ustam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!