Ne için büyüyoruz?
Ne için öğrenip, gelişiyoruz?
Dünyada olup biten rezillikleri daha iyi anlamak ,
Ve hiçbir şey yapamamak için mi?
Bir insana yapacağınız en büyük kötülük onu bir robota çevirip kendinden uzaklaştırmak veya kendinize benzetmeye çalışmaktır.
Yetenekleri keşfedilmemiş insan, henüz keşfedilmemiş insanıdır.
Öyle acımasız denklemler kuruyoruz ki kafamızda: Her insanın kurduğumuz bu denklemlere göre şekillenmesini istiyoruz.
Eğer biri ellerinizden kayarken onu tutmuyorsanız
Muhtemelen siz onu ondan çok daha önce terk etmişsinizdir
Özlem SABA
Her şey büyüyor, değişiyor ve gelişiyordu…
Rüzgâr bile estiği gibi durmuyordu.
Sonra dedim ki kendi kendime;
Ben bu hikâyenin hiç bir yerinde yokum!
Bir Kadın, bir Erkeğin erkekliğini üzerinde test edeceği bir merci değildir
Bir Erkek erkekliğini ancak başka bir Erkek üzerinde test edebilir
Kadınla sadece bir’leşir
Özlem SABA
Postacı kaç kez çalardı kapıyı, unuttum
Tokmaksız kapılardan kovuluşumuz
Belki de bundandı
Özlem SABA
bir şehrin tarihçesinde darbe,
ve bir tenin geçmişinde işgal varsa,
ve yokluyorsa devriyeler yerli yersiz şilepten bedenini.
o şehir yıkılıyor,
birileri bir yerlerde boşu boşuna ölüyor demektir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!