Aslında kovarsın onu sen
Soğuk, yorgun ve yalnız
Alıştın ellerinde burulmuş kavgaya
Karşına arsızca her çıktığında
İçinde asılmış yüzü dünyanın
Acıya doğdun
Umuda öldün
Gül bahçelerinde
Yağmurun güneş güneş
Kaderine yağarken
Çiçeğini soldurdun
Al yalnızlığımı dünya
Mutsuzluğumu
Karanlığımı her sabah
Yerine koy
Aradığımın
Çuvallarımı al hafifliğine
Ne yapacak şimdi kalbin
Atacak mı alacak mı?
Elinde yok avucu yara
Ne kadar sevse de az
Sunamaz dünyaya sevda
Sadece biraz beni tanımanı istiyorum,
Aşkından ölmeni değil, çabalamanı istiyorum
Sana bilmediğin şeyleri söylemek istiyorum
Burun kıvırmanı değil, duymanı istiyorum.
Kardelen gibi açtıysan bağrımda,
Resimlerden geçip denizleri kilometrelerce yüzmek
Ata binip koşturmak dağlarca kendimi
Alıp başımı kaçmak istiyorum, imkanı yok
Yalanlarımı haykırmak doğarcasına sana
Terkettiğim sevdamı aramak
Aklın şimdi acıdan yoksun
Kalbin taraftarı memnun
Bıraktın gölüne durgunluğun,
Deli gözünde çiçek, sular umudun
Suskun rüyalar uykusunda
Tatlı bir meltem olsun selamım
Kalbinize dokunsun,
Acınıza çare olsun
Yada bence sizin,
Bir hayvanınız olsun
Mesela bir Alman Kurdu
Aşina kıyılarım aşka
Akıl ne olur başta
Ziyan olur acılarım
Aşk da vedadan mı yana?
Boğazımda yangındın
Güneşin özledi serin suları
Akmak mümkünmü savaşsa sağın solun yarının
Masallara inanır gibi çocuğuz herşeyin üstüne
Zamanın
Ellerinde sen kal sadece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!