Kalbimi yıkıntı bir evden sana taşıyordum.
Sana taşınıyordum.
Ve kalbimin üzerine
Kendi el yazın ile
Bir not iliştirmiştin hatırla!
'Dikkat edin, Kırılgandır! ' diye...
Bir şeffaf gecede,
Uyku intiharları deniyordum üzerime...
En koyusundan bir sinestezi çekip içime deliriyordum...
Sen uyuyordun ve ölüyordu dünya!
Sen uyanınca her şey yaşıyordu inan bana..
Sonra ayak bileklerinden başlıyorum onu öpmeye..
Hani diyorum,
Ne güzel Anne olur O...
Ayakları yer yüzünde ki,
En güzel cennet belki de..
Dilediğiniz kadar ampül yakın,
Nasıl körleri aydınlamıyorsanız...
Istediginiz kadar karanlıkta bırakın.
Ben Seni Sadece Kirpiklerinden Öperek SEVEBİLİRDİM...
Evet Az buçuk Şizofrenimsi Bir MAVİ'ydim
AMA Sen Bunu Hiç istemezdin,
Çünkü Bu sana asla yetmezdi, Bilirim..
Bu yüzden Şimdi O,
Kim bilir hangi Fahişenin bedeninde kirlettiğin ellerin ile,
Ve sen!
Sevgili babacığım.
Bir kez bile bana sarılmayışların,
Hırpalıyor beni...
Öyle çok sevmedin ki,
Her kötü adam sensin şimdi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!