Günahlar biriktiriyorum avuçlarımda,
Ceplerime sıgıştırıyorum yamalıklı sevmelerimi,
Sakız kokuyor yine yalnızlıgım,
Kanıyor yaralarım yine ve yeniden sana,
Ama aglamamalıyım,
Karnı tok olanlara hep imrendim...
Aç olduğumdan değil
Ben hep eksiktim..
Kalbimin guruldamasını hep bi garipsedim..
Günahı boynuma,
Şimdi yüzümü rùzgar ile örtsem ne cıkar?
Ey o esmer elleri ile beni kendine bağlayan adam!
Günahlarından asıl emi?
Yüreğimin iç cebine..
Günaydın, yar'am
Günaydın derdim
Günaydın kara çarem...
Sensiz aydınlanan bir güne daha uyandım
Yine, yine, yine yoksun
Ben seni ölümsüzlük gibi büyük bir efsun ile beklerken etrafımda gördügüm onca yuz sen degilsin oysa.... Bir günah kadar yakın mısın bana?
nerdesin? Hangi güneşin memleketinde hangi dilin, hangi mevsimin esirisin...
Tanrım!
Daha kaç defa sana
Kusmuk rengi ağrılarımı saçmalayacağım bilmiyorum.
Bu yüzden olabildiğince çok yazıyorum.
Insan böyledir bilirsin.
Onu rahatsız eden her şeyi vücudundan, ruhundan sıyırıp atmak ister.
Içimde korkunç bir umutsuzluk peydah oldu...
içimden korkuyorum,
Içimden nefret ediyorum,
içime lanet olsun!
Kendimi ne diye kendime kusuyorum.
İçimde bir yerlere sen yağdı bu gece,
Bu gece bir cinayet işledik biz...
Tüm günahları temize çektim teninde...
Ve ben tüm Tanrılardan seni dilemiş olmalıyım ki,
Şimdi bu mavi gönle bir eş doğdu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!