Çok yalan seviyorsunuz bayım!
Çok Ucuz...
O kadar berbat ki yalandan sevmeleriniz...
Beni öldürdüğünüzü, göremiyorsunuz.
Güven veren adam kokusu, çok seven baba kokusu, evlat kokusu Sıcacık bir anne kokusu bunları da bir şişeye doldurup, parfüm yapsalar ya.. Kimin hangisine ihtiyacı var ise onu alırdı, yara almazdı.
Dur! !
Yanlış Kalptesin!
Seni tanıyorum.
Senin ile taşıyorum anlıyor musun?
Dur diyorum dur!
Sürtük bir aşk güzelleştirmeyecek seni!
Senin adına sevindim nedir yahu..
Benim adımda üzülebiliyor musun bari?
Yapay iyimserliğini küflü yüreğine göm de,
Bi zahmet uzaklaş yaralarımdan,
Sana diyorum yara nedir bilmeyen bencil adam..
Ve bir kağıdın daha katiliyim...
Ellerim yine adına şiirler mi yazıyor ne?
Nasıl olabiliyor bu böyle?
Tükettiğim kaçıncı tükenmez kalem bu, bilmiyorum...
Sadece vurdukça kalemimin silik gölgesi kağıdıma,
Seni yazarak güzelleştiriyorum...
Umarım sevgilim...
Bana açtığın yaralardan,
Sende alırsın...
Umarım sana benzeyen aşklardan,
Kendine koleksiyon yaparsın...
Tek yapacağın seni sevmeme izin vermek..
Sonrası yüreğimin işi.
Beni sevmeni ummuyorum.
Yüreğimin sende çürümesini istiyorum.
Ben bir yazarım,
Benim dilim, dinim, ideolojim olamaz!
Benim, dinim, dilim, görüşüm,
Benim herşeyim sanat...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!