Şiirin ve küfrün arasında ne fark var diyorlar,
Herkes Gibi argo katletmek var,
Bir de küfrü mısralarına ayırıp sövmek,
Edebiyat parçalamak,
Kalem ile kağıdı seviştirmek var...
Böyle havalarda,
Ben hep kendimi düşünürüm,
Bir darağacında, kırmızı rujumla.
Ne şık bir intihar olurdu....
Boktan hayatıma...
Çok intihar ederdim ben,
Şiir gibi bir şeyler sarmalardım boynuma,
Aşk rengi kan sıçratırdım etrafıma...
Odamda ki kırmızı halıma sarın,
Simli günahkarlığımı...
Çok intihar ederim ben bu yüzden,
Ben aslında,
Çok şiir bir kadınım...
Eğer öpmeseydin dudaklarımdan kanatırcasına,
Anlayacaktın...
Şiir ile geçiyorsun içimden,
Duyuyorum ayak seslerini,
Mısraların deprem etkisi,
Öp dudaklarımdan,
Kanat sana ait,
Hiç benim olmayacak benliğimi...
Siir'imden kaçtı çok yalansın sevgilim,
Doğru ya zaten ben anlatamıyorum derdimi
Seninde dinlemeye takatiniz yok olsun!
Şiir'imden kaçtı biliyorsun,
Susmak hayırlıdır tabii ondan sus'uyorsun
Gölgemde bir yangın, tenine olan zaafım ile serinliyor musun?
Bu gece kaç siyah, kaç lekeli günah biriktirdiniz?
Bu gece ki maskelerin hepsi siz misiniz.?
Böylesi kaç geceyi öldürdü şarkılar eşliğinde şiirli elleriniz?
Söylesenenize siz aslında kimdiniz?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!