değişmez deme,
insanlar da mevsimler gibidir, değişir.
kimisi yabandır, dilini diken bürür,
kimisinin benzi sararır, özünden çiçek verir.
insan dediğimiz varlık sadece etten kemikten ibaret değildir,
duyguları olan tek canlıdır.
seni merak edenleri merak et
özleyenleri özle
seni sevenleri sev
halini hatırını soranlara hal hatır sor
İnsan çölde kuru ağaçtı.
Taa ki sevda yağmurlarıyla yeşerdi, çiçek döktü,
Sevgilisi kuruttu, yaprağın döktü.
Cennet kalpli kadınları,
İblisin çocukları tecavüz ettikten sonra öldürdüğü için,
Şair üzüntüsünden bileklerini keserek intihar etti.
vardım bir ela göz han otağına
gözattım uzaktan cilvelerine
çiğ yeşili düşmüş gamzelerine,
sümbül çiçek dökmüş oy oy.
kına kızılından zülfün telleri
Yarım asırlık ömrü ördüm narin güllere
Seni seven bu oğlan bak düştü ne hallere
Lokman'a haber salın yara düştü dillere
Sönmez oldu canımda açtığın yaralarım
Bu aşkın boşluğunu hiçbir şey dolduramaz
Sensiz geçen bir ömür bak düştü ne hallere,
Yarım asırlık hüznü ördüm narin güllere,
Dizde takat kalmadı, Azrail bulsun çare,
Bitmez oldu gözümden akıttığım yaşlarım.
Ben kendime gelmezken pire nasıl geleyim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!