Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Sorgusuz sualsiz biat edenden,
Gafların ardına düşüp gidenden,
Şu dünya da kula kulluk edenden
Usandım canlar, hem sıtkım sıyrıldı,

Marş benim, İzmir benim, mehter benim

Sağcı solcu dediler, yetmişlerde milleti kırdırıp, nice candan ettiler,
Sevgiden, kardeşlikten, özgürlükten söz edeni pişman ettiler.
O günler yine iyiymiş dedik, şimdi dedeyi toruna düşman ettiler,
Teek tek diye diye, cümlemiz hece oldu birbirine düştü.

Bayramlarımız bir seviçlerimiz bir, vaktı saatında yürek aynı coşardı,

SÖĞÜTÜN HİKAYESİ

Fırtınalar yine bildiğini yapacaktı,
Önce sıkı sıkı tutunanları söküp atacaktı, yerlerinden..
Evet öylede olmuştu, ne asırlık çınarlar yer ile yeksan bir çatırtı ile yok olmuştular yerinden memleketinden..
Şu söğüt var ya..

SÖĞÜT VE ÇINAR

Bir anlatısı olmalı suların ŞIRILTININ,
Bir anlatısı olmalı yerin DÖNELTINİN,
Bir anlatısı olmalı yazılan, ŞİİRLERİN
Hayatın ve Çekilenlerin..

Şiir çam değil can, söğüt olmaktır,
Şiir sigaradan çekip, salmaktır.
Şiir daralınca nefes almaktır.
Şiir göz den gönle akıp dalmaktır.

Birikirse koca çamı devirir,

Gün doğmaz gecelerime günlerim tatsız
Beni böyle ıssız, çaresiz, beni böyle yalnız,
Ömrümü tüketip beni benden alıp bağsız,
Yıkıp dört duvarımı umarsız gittikten sonra..

Bir can, bir cana yapar mı bunu kalpsiz, dinsiz, imansız,.

SONRA

İster Kudüs, ister Mekke'ye varsan,
Hükmü yoktur bir dem gönül yıkarsan,
Neye yarar tamir etmeye kalksan,
İş işten bir kere, geçtikten sonra,

SONRADAN GÖRMÜŞ

Arz da iken, burnu arşlara değmiş,
Eskaza meyvenin rengi kızarmış,
Ne oldum delisi şavlısı kaymış,
Sonradan görmüş de, hemi edepsiz,

Kıyılarım vardı bir uçtan uca,
Enginlere daldım, dilim de dua,
Kendin tekledin beni boş beklettin..
Gayri kalbim seni dinlemem artık,

Arzueylerim, yari boşuna  çaba,

Şöyle demişlerdi, henüz daha erken..
Aradığın mutluluk
Seni bekliyor ilerde bir yerde,
Sen yeter ki sabret, ve tevekkül et..

SEN  O zaman tavsiye  DİNLEDİN..