Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Neyse ile acı uyur koynuna,
Tık etsen sarılır hemen boynuna,
Derler ki bırak zamana, sakın,
Her yara sarıp iyileşmez yaren.

Her şeyi alıp da gitsen yanına,

Çölde kalsam nehirim sanırdım yar,
Kimseyi görmem ben seni tanırdım yar,
Nasıl inandım sana nasıl da kandım.?
Gözümden gönlümden düştün dönemem yaren..

Bülbülüm bahçamda ne gül ne dalım kaldı

Yıktın gönül sarayını,
Sultan olsan girmem yarim,
Açma ipek duvağını,
Leyla olsan bakmam yarim..
Çölde kalsam bitap düşsem,
Pınar olsan içmem yarim..

YARIM KALDI

İşte geldik şu dünyaya, gideriz,
Tanrıdan bir parça bir de bedeniz,
Yalan pazarında biz ne ederiz?
Kantar saptı işimiz, yarım kaldı..

Gıyabında yazılan şiir yarım,
Okuyan inşallah ederler tamam,
Dokuz köyden çıktım yaktılar çıram,
Senin ben kalıbına.....

Gelene ağam den gidene paşam

Haber verdim gelmezmiş,
Yola bakıp beklermiş,
Kar yolları düzlemiş,
Varacağım sağ salim..

Selvi boylu can yarim,

Tam bir insani komedya yazılıp oynanan,
Yolun sonuna gelmiş iken, ortalarda sanıp oyalan,
Yolculuk nerde başlar ne zaman biter coşku heyacan,
Hevesin kalmadı ise ne bir, otuzbeş, ne yetmiş hepisi yalan....

Üç günlük derler ikisi çoktan yaşandı bitti,

Kim hain kim vatansever biz iyi biliriz,
Ayyıldızlı bayrak altında kim varsa hep biriz,
Bahçenin renkli güzelliği gülü ve çiçekleriyiz
Hey can, kırıp döken güruhun sözüne bakma..

İkisi de gönlümüzün tacı sultanı olmuş,,

Hayatta her şeyin mümkünatı, her şeyin olası olduğu hususunu: Hala idrak edemedin mi küçüğüm..
Asla asla deme,
Büyük lokma ye büyük söz söyleme,
Sen yine de yap kendince yaşama planını,
YAŞAMAK SÖĞÜT GÖLGESİNDE YATMAK DEĞİLDİR.
Nizam kabında donmana, kuru kuruya bağlanmana, değişmeden yolu kapatmana kendince kurallar belirlemene izin vermez.

Onsekiz yirmi ateşlenmiş fişeğe benzer,
Kah göğe çıkar, kah yerlerde gezer,
Mevsim hep bahar, güle tomurcuk düşer
Akıl havada olur, baş gamsız, bülbül gönlünce öter,

Yüzü yumuşak olanı herkes kolayca yener,