Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

AYRI AYRI UZAK KAVİMLER
HALİNDE YARATILDIK..

Bizi sevgisinden VAREDEN MEVLA,
Paylaşmamızın bizim için daha hayırlı olacağını buyurdu bunun yollarını gösterdi.

Duvarı nem insanı gam yıkar derler,
Bir toplumu içten içe çökerten de
bilgisizlik ve sevgisizliktir..

İlişkileri yavaş yavaş bitiren ise ilgisizlliktir.
İnsanın değeri, yaşarken bilinmeli,

İnsan bazen beşerden kaçar,
İnci olup kabukta yaşar,
Altın hiç gıymattan mı düşer,
Tüccar hak, değer vermeyince..

Mevla canı koymasın naçar,

Bahar geldi derken gönül bahçam döndü zemheriye,
Felek benim ile paylaşamadığın kozun ne diye,
Ben yaklaştıkça beriye, gaçan tozun öteye
Gürler gökler gibi, bahçama düşmez bir damla..

Yola çıktığın yoldaş durur, kalır sapakda,

Nice can kondu göçtü, tok belki aç,
Eş, evlat, torun derken, kemale erdi yaş,
Düz, iniş, yokuş, varı, yoğu pürtelaş,
Aha dün gelmiş idim, bugün gidiyom gardaş..

Kim var kazık çaktı, edindi mülk yer,

Düğüne okurlar,  ödümüz kopar,
Yavrum ödünçleri, bul çabuk çıkar,
Hava çalma sazcı, gönlümüz ağlak,
Kenarda oturak, sövek mi gardaş.?

Memlekette emme, birazcık uzak

Dolar doldumu ki sence boşaldımı?
Gabar'da fışkıran depoya ulaştımı?
Aldığın araba dağ taşı aştımı?
Söyle gardaş nasıl böyle hoşmisin,
İşli mi işsiz mi ki eli boşmusun?

El alem ne der öte, der yakının,
Uyum da şart, biraz aykırı olun,
Derler ya: "ardında kararlı durun",
İşe gelmen seni kısarlar gardaş.

Ne yapıp etsen makbule geçmez,

Eskidendi yola yoldaş arama,
Her gülene gel  sen gönlünü açma,
Bir ümit, direğe yular bağlama,
Kimse avuç saman koymaz gardaşım..

Kime ne gece aç mı tok mu yattın,

İster evliya ol er ve uç göklerden geç,
İster yeni bir düblör bul kostümünü seç,
Artık yıkıl gönlünce o yana devril öte yana çevrilip yat
Ömrüm tükendi, tınmadın kalmadı miat,
Gönülsüz hoş görünüp yine veremem gardaş..