Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Arsız ile sohbet  etme,
Çamur atar iz ederler.
Hal bilmeze halin deme
Baharını güz ederler.

Kıyısıza meyil verme,

Ederler ederler, sana "DEĞİŞTİN" derler,
Yıllar geçer zaman alır götürür ömrünü ve daha neler neler,
Karanlıkta dur dönde bir bak geriye onlar nerdeler?
Güneş oldu, karanlığa serptiğin ışık ışık taneler..

Varsın lavgarlar öyle bilip öyle desinler,

Hayat sağ gösterir sol vurur,
Yalnız kalınca belli olur,
Sol yanında hep saklı durur,
Deva bulmaz  sızlar derinden,

Hey can..!sızlar, yakar derinden..

Alper gardaş yolun mübarek olsun,
İnşallah adımızı ardını unutmayasın,
Emekliler kulağına küpe olsun,
Can, yakınken musluğu açıversene.

Gardaş bizi öksüz bırakmayasın,

Yaklaştıkça kaçan  zabıtadan,
Seyyar satıcıya benziyorsun,
Gelmeye mecbur gibi arkandan,
Yalnızlıktan şikayet ediyorsun..

Çekiniyorsun karanlıklardan,

Güler yüz tatlı dil seni senden alır, yaşama yeniden ekler,
Onlar misali bahçede hoş kokulu ne güzel güller
İnanın bir çok mahlükat bizden iyiler,
Bir selamı İnSANa çok görmeyin efendiler..

EFENDİM

Hızır paşa elde, aldı desteyi,
Şah piyon değişken zarlar hileli,
Zamanı yönetir çarkı dişliyi,
Çomak elimize vurdu efendim.

Bitti hazan, geldi kış ayaz tufan
YaşALDIKca yaşlanmazmış ki insan,
İnsanı kök, içten içten kurutan;
Mümkünken yaşayamadıklarından,

Ömür tek bir kahve içimi fincan,

ELiF BE..

Üst üste konan noktalar Elif,
Lisanı sezgidir yapılmaz tarif,
Sorulur ise hamuş'tur arif,
Hal ehlinde deniz, derya gözlenir.

İnsanlığın vasfı ağır nisabı,
Altın gümüş bilir gönül erbabı
Dikkate alma sen boşa nadanı,
Ceviz kırsan, kabuk keyif veriyor.

Hakikat yolcusu dağı aralar,