Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Şöyle kendim topladım,
O değilden yaklaştım,
Yüreğine ulaştım,
Usulca fısıldadım,

Dedim;  Ey güzelim..

Anam Babam habar verem dünyadan,
Herşey yaşanıyor, level kutupdan,
Rahmet eksik, foto selfie atmadan,
İnsanlığa gayret, gerek kalmadı..

Tatlım, cicim, aşkım inan yalandan,

Oku'dukca cilde ciltler eklenir.
Sen beri geldikce o ötelenir,
Topu sahaya süren iyi bilir,
Üf dendi neye, sıra sıra notalar..

Beşer buldum diye sanıp sevinir,

Yeterince yaralandık insan,
Yetsin, mesafeler ve  aralar,
İnsan için çalışsın kurumlar,
Açılsın gayri bahçalar bağlar,
Dünyayı:
Dünlerde kalıp  doğanlar değil,

Dur..!
PERDE..!
Rabb'ın salahtadır..!
Dur..!
Bundan sonrası 7 ötesidir.
Sidretül münteha(Son sedir)

Kimi canlar baştan doğar kadersiz,
Yaşamak dünyada kanma zahmetsiz,
Vurunca acılar kalmaz dermansız,
Tertib-i em tende yazılı durur.

Felekler gökte nokta, yıldız yıldız,

Halk uyanmıyor bak, bir kısmı cahil,
Softa kısmı da vay, oldular dahil.
Vatan yönetenler, değilse adil,
Huzurun adresi ne  yana düşer.

Değişmeli artık, miyar kriter,

Bir dümensiz taka köpürür sular,
Batırıp kurtarmaz üstünde  tutar,
Alır dört bir yana savurup atar,
Anlatılmaz dertli  hallere düştüm.

İç içe yollar, oy çıkmaz sokaklar,

Can vardır..!
Yüzüne bakarsın geceni aya çevirir,
Çölde isen ateşi suya çevirir,
Kimi: El değer toprağa çöle çöpe çevirir,
Kimi:Güneş açan yüzün batar bineğinde seni yaya çevirir,
Kimi: El değer çalıya kokan çiçeğe güle çevirir..

Sende ne kadarsa yerim.? fazlası yok anca ederine,
Şayet dönmüş ise gönül evin mola yerine?
Umrumun sınırı: gidene değil, bana gelenine,
YOK SA..?
İster kendinlere git, istersen defol cehennemlerin dibine..!
ÖZ VE CAN