Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yangına dolmuş gönül
harında duman olup
tutuşmuş güle bülbül
zarında yaman solup

yıldızlarda dolunay

tanıdığım dost
günle yoluna durdum
olmayınca kast
deli gönlüme sordum

eksik de değil

nedensiz gülebilip
mutluluğu yaşasan
çocuk sevince ilip
mutluluğu yaşasan

terleyip de uyuyan

özlem yakar ayazda
yüreği kavuran kor
sözü baharda yazda
küreği çeviren zor

bildiğim bende değil

derdime umar olan divane uyanmasın
uyusam kollarında mutluluğuna dolup
sevdasına rengine isterse boyanmasın
çıktığım yollarında mutluluğuna dolup

yüreğinden boşluğa taşırmalı diyorum

yıldıza kalan gece
türküler yellendirir
yaldıza dolan hece
pırıltı dillendirir

çiçeğe konar arı

ya________mutluluğa dolusun
bana_______mutluluk yolusun
bulursun______ yarim olursun
ya da beni________ya da beni
yarim olursun______ bulursun
mutluluk yolusun______ bana

bıyığına ter düştü
mustafaya bak hele
ayağıma yapıştı
mustafaya bak hele

tombiş küçük çocuktu

akşama döndüm
korkulu göz ucuyla
yerindesin ya

muştu cemrede
duldasında gizemi
değdiği yerler
sihirledir şöyle mi

deldi gözleri