Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

doruğunda yanarsa
akşam sefası yanar
koruğunda kanarsa
gözün vefası kanar

istanbula tutkudur

akşamın yolu
dükkân ucundan geçer
yaşamın dolu
dolmuş içinde dışlar

omzumda eli

çakma hatlı delinde
bıktığın sürece sus
boşta durmaz elinde
yıktığın sürece pus

kimi anlarsa seni

aktığı yerde bereket
yaralı gördüğünde
yol taşıyor barikat
karalı sürdüğünde

döktüğü gözyaşına

ala al umut
moruna mordu hüzün
istersen unut
inadın yordu güzün

kapanacaksa

aksaklığına gidiyorum
cıvıltılarında kuşların
çıtırtısında kelerlerin
çıtları da zambaklardan

aksaklığına gidiyorum

yola ay doğdu
çabucak göçer akşam
gençler buluştu
sığ ereklerde akşam

öze bağlayan

tanla başladı
kuşluk olmakta
kumru ötüşleri
tüm içtenliğiyle

ya döktü

ne geldiğin var ne çağrın
düşünmedin bari düş gönder
yalnızlığımı sevdim
akşama gelir miyim
boşuna zaman gevdim
akşama gelir miyim

aceleniz neydi
yeşile durdunuz beyaz süremde
açtınız erkenden
üşüyeceğinizi düşünmeden

neydi bu er geliş