Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sen titrek bir gülbahçem
ben hoyratça seyreden
sarı yaprak papatçem
bense kuru dereden

kara gözlerindeysem

kara gözlerinden
kara hüzünler mi döktün
küçücük kıskanmalarda
neyin nesi
neden bırakıp gittin yüz üstü

neyin öyküsü
dolaşan dillerdeki
sevdaya yüklü
boyu büyür durmadan

yaşatılan yaz

neyi var neyi yoksa
hepsi içinden inan
savurduğuna oksa
esin ucunda yanan

yaralanmışı birin

altı ıslanmış
neyi bulursan çocuk
bir şey demeden

haykırışta ses
tutkunluğu delice

tıfıl döneminde emekler iken
neyi geldi gördü garip başına
söyleşi deminde yemekler iken
neyi geldi gördü garip başına

gülücüğün gölgesine
nice düşe yatacağım
sımsıcacık nefesine
imdi stres atacağım

dudağına olmalıyım

neyle avunurum
neyine senin
neyin sesinde uzayan bir ırmak
akıp gider ömrüm

niçinse sarılmış benliğim

şiir dostu İsmail Gül'e yorum

beni sorarsan
bilmiyorum nerdeyim
bir içerde bir dışarıdayım
mutluluğa bir soluk yakındayım

gidince göçü
kırlangıcın ardından
yalnıza düştüm

aylar yıl geçer
özledim kırlangıcı