Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

okuduğun gazeten
neleri yazmış oku
seni kimler gözeten
yola yuvarlar boku

yüzünden belli üzgün

yeşile çalık toprak
sessizliğine bürün
yeni filize yaprak
sessizliğine kürün

özlediğim yerinden

sessizce çoğalır erki
damarında kanı esrir
ayın şavkına zor terki
şamarında canı esrir

utanmasını bilmezler

sessizce geldi
farkına varamadık
sabaha dek yolcuyduk
burası türkiyeydi

sessizce geçti

yeli taşırdı
güne kızaran seher
acımasızca

kıpırtısı yok
tıpırtısı nerede

sessizliğe gömülü
şehrin kaldırımlarına
yalınayak dolandığın
sere serpe güne
soluk perdesinden
dışa döküldü bakışın

sessizliği bozmadan gecede
içini kabartan üveyik çığlar
dolanır düğümlenir de uçar
kestane gözlerinde kıpırdatır

sessizliği yazmadan öncede

menderes gibi
dağların doruğundan
deniz bakarım

dağların karı
dağıtınca efkarı

çözüldü dilim
sesime ses gelince
süzüldü balım
sesime ses dolunca

dert ortağımsın

düşüyorum seherle
üşüyorum tan yandı
şaşıyorum kahırla
umuyorum dayandı

söylüyorum hüzzamı