Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

su seslendi coştukça
şırıltısında uyusam
çoban ateş dedi
kav çakmakla yaksam

denedik bir kaç kez

doğrusu söze
gölge bile ışımaz
yaralı öze
bilge bile taşamaz

kimisine yol

suskun kalmazdım
köşelerde büzülen
gece dolardı
pencereden süzülen

incecik yağmur

suskunluğuma sayın
yastığımdan nemlice
bastığımdan demlice
nerdeydim anımsayın

düşlerime gördüğüm

dağın ardına yakın
ovasından da uzak
inanmazsanız bakın
davasından da tuzak

gönülden ayrı düşer

gam yüküne çekilen
özlediğimden sormaz
umarsızlık bükülen
gözlediğimden yormaz

serin kuyu içinden

süremlerin durağında
oturmadık nicedir
tende usta değiliz
telde fena değil
eh becerimiz var

umudundadır gözlerin
süremle uçarak cemre
maviliktedir sözlerin
süremle uçarak cemre

düşlerine bölük pörçük

birbirine kaynayan dostlar
unutulmazlardı eskiden
sevginin yalısındaydılar
akıp gitmezdi birden

diken gibi zamane

sürem ağırca
gölgesindeki karla
ömre yağarak
aksak adıma gelir

kavram unutur