Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akçacık kız ay mısın
pakça dolunay mısın
nereden gizliysen çık
yerinde hanay mısın

kör gözüne şehladır

günü eksilince düşüncesinde
nereden kaybeder gülüşlerini
özlemine katlar en incesinde
nereden kaybeder gülüşlerini

kavrulduğu çölde yandığı teni

içinde erinç kıprar
nereden olsa solur
gecende keyfi kırar
nereden olsa bulur

volkanla kaynar özü

nereden tanıyorum seni
senin olduğun şehirleri
geceleri haykırmadıysan
düşünceyi hıçkırığa mı saldın

topladıklarını tanıyor mu

nereden aldım bilsem
yalnızlığıma doldun
yelinden dalabilsem
sararıp tezden soldun

kıl

nereden bulur seni
beş daikika soğusa
nar tanesi dökülür
mafsalı yanlarına

nereden bulur seni

nereden düştüğüyse
yüreğimden yer eden
dereden kuş tüyüyse
yeğreğimden küreden

kavrulduğunda külün

nereden geçtim
nerelerde ne seçtim
kefene biçtim

dayandığımla
ıssız duvar gölgesi

neredesin sevgili nerede
ay uzaktadır parmağım değmez
yalnız gösterebilirim gece
kaplasa da buradadır derim

neredesin sevgili nerede

uçurtma verse eline
nerede uçurur şimdi
kuyruğu taksa yeline
nerede uçurur şimdi

kayabaşında olsaydı