Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

söz anlamaz bıcırık
kanat çarpınca kuytuluk
savurur tüylerinde
dalından çalı çırpı gagalar
güzel günlere çağrı
yokluğunu savardı

söz arasına
damgasını vurunca
köz yarasına
dağladığa durunca

boynu büküktü

hay bin yaşayasın diyeyim
bağırmadan haykırmadan
içimdeki kızgılığı sökemiyorum
sözcükler boğazımda düğüm

yüreğim üveyik gibi çarpalasa

söyleyin ona
başın yere eğmesin
neylesin bana
eli ele değmesin

derdini dersen

hüzünler dökülür taşırmasa da
yüzüne buruşu söylüyor dedim
ciğerden sökülür şaşırmasa da
düzüne duruşu söylüyor dedim

bıraktığın gülde kırmızı solmuş

soysuzuna akçavlan
suçsuzluğunda açık
süreğene çık avlan
çift sürer tohuma çık

şafak alacasında

haydi
ozanlığından anlat
eksikliğini giderme
adına

sana türküler söylerim

ırmak yalnızlığında
çelişir düşüncende
öpüşür sandığında
karanlığı gecende

kıpırdayan yapraklarda

suyum olduysan
bende ateş olayım
söze dolduysan

su yanıyorsa
sevdası donabilir

nedenin susuyorum
sözlenmedin değil mi
dedenin susu yorum
özlenmedin değil mi

teselli doldun günde