Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yeli çevirdi
gemileri yakınca
olanca sözü
boşuna mı savurdu
yüreğimi kavurdu

öyle öyküler alma
muştusun geleceğe
şöyle büyüde olma
puştusun çeleceğe

kanıla kızıl boya

günü kadının
en sıcak sarıldığın
ağız tadının
uğruna yorulduğun

su gibi elzem

güneşin açışıyla başlar yeni şiir
serinlik kaçışıyla taşlar seni şehir

gözlerinde
ayrılığın izi
bulutlara salınmış

sardı seherin serinliğinde
karahayıt sabahçı kahvesinde
üst üste üç su doku kolayca
çözüldü ardı sıra biteviye

hayret dün gecede zorlukla

yudumlayıp iç
mendereste coşarken
toprakta kerpiç

soğuğa kesilmiş soluğu
soluğuna dudağına ısın
ısındıkça yüreğinin sesi
sesine gün değmemiş hiç

hiçte öyle değil kazın ayağı

titrek ahuya benzer gözyaşınadır gücün
ölümün eşiğinden kaçamadın mı gönül
oradan oraya koş sığar gündüze gecen
zulmü seviye engel uçamadın mı gönül

karabasana daldım düşlerin ortasından

soğuk kış günü
serpilmiş kar büyüsü
yere düştükçe
eriyip yığıyordu

seyri doyumsuz

soğukta coşkun
irkilir gözlerine
yüzünü göster
dinlensin özlerine

gelir bahara