Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Körfezin kızı Sezer
Yürek sesini sezer
Gülen yüzüyle güzel
Mutluluğunu sezer

Gülen yüzünde hayat

gönlünde dört sürem
ilkyaz olaydı
sevi yeşerip
sevinçler dolaydı
tüm güzellikler
seni bulaydı

bir lokma ekmeğine
hırkada göyneğine
güneş olsa olmasa
sarıldın değneğine

iğne bile istemem

ılıyan nefesim sana akarken
güleni olurum sevincinle bir
ırladı kafesi hüznü yakarken
şöleni olurum sevincinle bir

sevgi harmanına derlediğine

gölgede bile korkutur
saklanamadın gidişe
gövdesi beli kaç kutur
sırtında değnek gidişe

her soluğuna umut

ay ışığıyla
geçebilsen seviden
gülücüğünle
uyanabilsen güne

direnebilsen

nere yönelir
pencereden öteye
neden dinelir
yükselmeden çıtaya

yanağın okşar

kuytusundayım
onca kalabalığın
yalnızlığıma

yalnızlığıma
dökülseydim dalında

haber vermeden
çekip gitmelerdesin
murat almadan
dolduğun günlerdesin

geleceğe umut

bana ne alemin aşkından
diyenler dönüştü şimdilik
güller konduruyor
güller saçılırken

burnundan kıl aldırmıyordu