Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçinceye zamanı
dün düne kiplendi mi
saçıncaya samanı
an ana iplendi mi

deftere yazdık bitti

Gecenin karanlığında gezin ve
Bir ayının koynunda kal
Kızgınlığımda diyemediklerimi
Kekre bir tedire sürdüğüm düşleri
Her gece lodos ta dinlenen
Gözümün kurumayan neminde

acaba ben mi geç kaldım
erkenden erken mi kalktın
çabucak deseydin yarim
suca peşinden akaydım

goncalar yerinde kalsın

gelen bahardı
yollar ağardı
kar yağmadı kardeşim
çiçekler yağdı

zümrütlendi

deniz özlemindeyim
yol alacağım birazdan
uzak değilim yakınım
gel ey sevgili

dağlarda eriyen kar

baş karcı dağı
başımda ağarınca
bir köşedeyim
çerçeveye sığınca

sevi şarabı

önümde kırık ayna
içimde kırılgan yürek
düşlerden ürküp
kırılınca küp
yollara dökülüp
geleceğim yanına yâr

karabasan günlere
geride kalan nedir
um olduğu dünlere
geride kalan nedir

ne resimleri solmuş

giderken
kepenkleri iniyordu şehrin
kaldırımları doluydu
geceye dönüktü yüzün
hüzün doluydun

gidişinden bellidir
gelişinden bakınca
yedişinden tellidir
delişinden sakınca

gülüşünde sancıdır