Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bugün uzaktır
dilim lâl
dolaşmasın kana

ulaşmasın gözlerin
yüreğimdeki gidene

dolandırdı giz başımı
umarsızlığa gark oldum
sulandırdı göz yaşımı
kararsızlığa çark oldum

kaldı özüm ötelerde

hiç sevgilin oldu mu
allah aşkına
aşığım der
dolanır durur musun

hiç gündüzleri oturunca

baharla birlik gelmeliydi
nedendir
gecikişin
çiçeği yaladığı gibi

ayazın

yakaranlık çöktüyse
dolunay dolmuş gece
yakar anlık söktüyse
dolunay dolmuş gece

yürek dolunca sustun

yanıtsız soru
takılırsa usuna
yelde getir yan
dön gel artık sevgili

süremler sürdüm

dönüp ardına bakma
yaraladın beni dost
bir de boynunu bükme
paraladın beni dost

çağlamadın özünde

dün gecenin sonunda güçlü bir eser esti
daladı her yanları uvuldadı korkunç sesti
yalazdı açık teninde bıçağın ucu kesti
ışığı yok gecenin karanlıktayız dostum
ışıksız gece vakti yarenlikteyiz dostum

ürperen yaranın
yellenmesinde
üryan yara acır
korktuğunuz
başınıza değecek

ne zamansa gelince
kapı çalsan açarım
yıldızla ay çalınca
sitemleri saçarım

geçiyorsan el ele