Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözüm kördü diyene
şaşar da kalır mısın
özüm gördü yiyene
taşarda kalır mısın

isteyende kovarda

mavi denizler
mavi coşkun deli kısrak dalgaları
tepe gökyüzü
koca bulut dağları üstünde
ay
aya göz kırpan yıldızlar

gözlerin susmasın
çağlayanında yunarken
tenim sıcacık
yanağını öpem
kelebekleyin değem
anım kısacık

Gözlerinin içinde muta tutundum
Gözlerimin içi gülüyor
Kalmam için sürem bahar
Gitmem için kış

Gözlerinin içinde düşe tutundum

sessizliğimizde fırtınalar susabilmeli
deniz dalgaları derin yapraklar uslanabilmeli
eller ellerde olabilmeli

sise giriyorsa çıkmayacaksa bir daha o gemi
ardından kin kusanlar yanında sevgiyi kucaklıyabilmeli

tomurcukla cemreye düşen
sevgi damlasıydı yaş
fırtına da derin bir ah
gözlerinden damladı yaş

ekmek emek şiir

delice yeller esti
acı poyraza döndü
gönül bağını kesti
kendir bağında kendi

suç ta özür de benim

sevideki suskunluk
umarsız çığılığın ardından
derinden sarsan depremdi
gözlerin

gönlümde hoyrat

ağıt desem olmuyor
dostu derdi sormuyor
yürek gözü durmuyor
gördüm döndüm deliye
ağlar mavilim diye

Şair Şaban Aktaş'a ithafen

gönül tezgâhı dolu
ilmiklendi düşlerle
düşer yorgunluk yeli
allı güllü kuşlarla