Ben senin bir gülüşün için
ölürken burada,
sen kim bilir hangi tenlere
nefes oluyorsun orada...
Belki aklına takarsın sevişlerimi unutamazsın da belki günün birinde ama üzülme hiç biri yalan değildi en az hayat kadar gerçektik işte ve ben aldığım nefesten çok sevmiştim seni..
Belki aklına takarsın sevişlerimi unutamazsın da belki günün birinde ama üzülme hiç biri yalan değildi en az hayat kadar gerçektik işte ve ben aldığım nefesten çok sevmiştim seni..
Bir zamanlar
seninle doğan güneş
bugünlerde ayrı sabahlardan
gelip düşüyor
artık bu evin penceresine...
Seni çok seviyorum deyip de gidenler vardı ya hani,
oysa ben hiç beklemedim ki dönmelerini
zaten gitmek için gelenlerdi onlar
ve uzaktan baktığımda gördüğüm sadece lekeli yürekleriydi...
Şimdi hüzünler koyup ta yüzüne
bana öyle ayrılık gibi bakma
yokluğun incitir sonra sözlerimi
her şiirde ayrılık olursun
her yazdığımda içini acıtırsın
sonra kalemi kağıdı elime alır
Gitme kadınım yüreğin üşür
o ayazlarda düşünemem sonra seni
aklım büsbütün sana durur
kalbim alır başını gider
adım başı buz keser ayrılık
gitme kadınım ellerim soğuk
Şayet alnıma yazmışsa yaradan seni.
Nereye gidersen git
Sen gittikçe adımların seni bana getirecek...
Şayet yazmamışsa kaderimizi ortak
işte o zaman ne kadar gelirsen gel,
her adımın seni benden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!