İş işten geçti...
bende senden geçtim...
Bu saatten sonra,
senin dönecek yüzün olsa da
benim seni gönlüme
koyacak yerim yok...
Haftanın en az üç gecesi kanepede uyuyakalmış numarası yaptığını biliyorum.. Bunu seni kucağıma alıp yatağımıza götürmem için yaptığını da.. bu yaptığın şey o kadar tatlı geliyor ki, merak etme küçük oyununu asla bozmayacağım..
Sonra durup dururken aklına
birden ben geleyim...
Adım değil acım kalsın sesinde...
En büyük pişmanlığın olayım.
Bırak, herkes seni vicdanı kadar tanısın.
Her yanlış anlaşılmayı düzeltmek zorunda değilsin. Bazı insanlar gerçeği öğrenmek için değil, inandıkları hikâyeyi korumak için dinler. Bırak, herkes seni vicdanı kadar tanısın.
Birinden vazgeçmek, sanıldığı gibi ani bir karar ya da öfkeyle atılmış bir adım değildir; aksine, çok uzun süren bir direnişin son nefesidir...
"Birinden kolay vazgeçmem.Denerim..Yine denerim...Bir kez daha denerim. Ta ki içimde uğruna savaşacak hiçbir şey kalmayana kadar."
"Yanlış kapıyı çalmaktan ellerin kanadı, oysa ev senin değildi."
Bazen mesele kapının açılmaması değil, yanlış kapıda ısrar etmektir.
Kendine ait olmayan yerde daha fazla yara almadan, yürüyüp gitmeyi bilmek gerekir.
"Gittiğin her limanda sığındığını sandın;
Oysa demir attığın tek yer,
kendi göğsünün taştan kıyısıydı."
Affettim, çünkü yük taşımak istemedim. Uzak kaldım, çünkü dersimi aldım.
Affederim ama eski yerine koymam. Çünkü affetmek başka, güvenmek başka.
İnsan, gerçekten istediği şey için bir yol mutlaka bulur. Mesele, o yolda sana ne kadar değer verildiğidir.
“Şartlar el vermedi” dediler;
başkaları için dünyayı yerinden oynattıklarını gördüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!