Ozan Ağrı Şiirleri - Şair Ozan Ağrı

Yaş aldıkça “O öyle bir şey yapmaz.” cümlesinin yerini, “Herkes her şeyi yapabilir.” gerçeği alıyor.
Sonra şaşırmayı bırakıyor,
güvenmekten vazgeçiyorsun…

Dualar yerini bulur, devran döner.
Herkes, kendi kazdığı kuyuda sınanır.

Yarayı kendi açıp sonra enkazın üzerine mağdur tabelası asanlardan uzak durmak lazım.
"En tehlikeli insan, yarayı açıp kendini yaralı ilan edendir."

Bazı insanlara o kadar kırıldım ki, sonra değişen huyum değil; onlara verdiğim değer oldu.

Bazı insanları değiştiremezsin; fakat hayatındaki yerlerini değiştirebilirsin.

"İyiliğini suistimal eden insanı değiştiremezsin; huy karakterdir.
Fakat ona bir daha iyilik yapmayarak, hayatındaki yerini gösterebilirsin."

Çünkü bazı suskunluklar, binlerce kelimeden daha çok şey anlatır.

“İnsan kalbi kırıldığında sesini yükseltir; hesap sorar, sitem eder.
Ama içi kırıldığında…
İşte o zaman, söyleyecek onca şeye rağmen yalnızca susar.”

İnsanın içi neyse, dünyası da odur.

Mayası asil olanın girdiği
her yer çiçek açar.
Eskiler böyle insanlara;
"Kumaşı güzel" derdi.

Başkalarının doğruları uğruna törpülediğin her yönün, bir gün aynaya baktığında sana yabancılaşır.
"Kendin olmaktan vazgeçtiğin yer,
sana ait değildir. "

Doğru kişiyle karşılaşmak, hiç bilmediğin bir şehirde birdenbire evinin anahtarını cebinde bulmak gibidir.

Haset, kusur bulamayınca iftiraya; iftira tutmayınca dedikoduya sığınır.