Üzülme..
Ne bu dertler kalıcı
ne de bu gam, keder.
Ömür dediğin üç günlük kiracı...
İnsan güveni kırıldığı
kadar yalnız,
Üzüldüğü kadar soğuk,
Göz yaşı döktüğü kadar
tahammülsüzdür.
Olmayacağını bile bile
zorladığım şeyler için kendime
çok kırgınım. Aslında hiç gerek
yokmuş.. Bazı insanların
üzeri çizilmeli, bazı yanlışlar
asla affedilmemeliymiş.
Bazen öyle çok kırılırsın ki aldığın her nefes içine batar...Üzüldüğün için değil çok fazla değer verdiğin için ve o değeri aslında o insanın hiç hak etmediğini gördüğün için...
Bitmedi gitti şu kışınız...
Kime güvensem
ertesi gün kar yağıyor
o dağlara...
Eğer aynı rüyada buluşturmuyorsa bizi,
işte o zaman uykularından
bile kıskanırım seni..
Ben seni unutmasına unuturdum da çoktan,
işte yerine başkalarını koymaya kıyamadım..
Sanırım içimde bıraktığın düğümleri çözemeyecek
kadar yeteneksizim.
Peki söyle sen nasıl attın o düğümleri nasıl becerdin
her biri sıkı sıkı bağlanmış ve ben çözdükçe
daha çok bağlanıyor sanki birbirine..
Çünkü seni uzaktan sevmek aşkların en güzeliydi....
Her kavuşamadığım da daha çok isterdim,
daha çok severdim seni....
Şimdi lütfen öyle bir kördüğüm at ki içime
bir daha asla çözemeyeyim seni....
Seni sevdigimi sana nasıl söyleyeyim ki
Sen, benim kendime bile
söylemeye korktugumsun...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!