O kadar çok kaybettim ki seni
kalbimdeki sensizlikler sanki nüfus patlaması yaşıyor.
Ve sen kalbimdeki şehirden epeyce bir uzaklarda
her şeyden bi haber devam ediyorsun hayatına.
En çok da bu koyuyor aslında insana..
Oysa hiç hazır değildim ki ayrılığa,
Biraz daha kal ömrümde
sonra kalbimi söküp gidersin...
Bir hoşça'kal' deyip gider.
Bilmez ki;
Sen yalnız 'kal'ırsın,
Yarı yolda 'kal'ırsın,
Sözükler kursağında 'kal'ır,
Pişman olduğunla 'kal'ırsın...
Şu dağın yamacındaki
kar kadar olamadın be sevgili..
oysa dağ gibi
bir aşk vardı içimde
ve sen ne yazık
bir kar tanesi kadar
Karanlıkta susma böyle
içimde bir ürperti var
üstüme üstüme geliyorlar
sanki terk edip gideceksin beni
ne olur karanlıkta susma böyle
konuş bir şeyler söyle
Kalan kaldığı yerde, giden gittiği yerde mutlu olsun..
Kimin kimi kaybettiğine zaman karar verir ...
inkar ettiğin ne varsa hepsi de aşktı işte
benim sana durmadan hissettiğim
seninse sürekli görmezlikten geldiğin
bugüne kadar hiç görmediğin kadar çoktum belki de
belki de hiç sevilmemiştin bu kadar benden önce
ama sen maalesef bunu göremeyecek kadar kör
Aslında kimsenin suçu falan yok.Sadede ben bazı insanları gözümde fazla büyütüyorum. Ha birde kolay güveniyor,seviyorum. Çok değer verdiğim içinde sevdigim gibi kolay vazgeçemiyorum. Ve sonunda yine üzülen ben oluyorum. Ama ne yapayım ben böyleyim. Karakterim sağlam en azından. Varsın onlar insanlıgından ben iyi niyetimden kaybedeyim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!