Öyle meftunum sana Şiiri - Ali Yücel

Gece sarayımın kadim güneşi,
Soğuk iklimlerin yanan ateşi,
Zihnimin prangası, ruhumun eşi,
Sen ki, papatyalar diyarının rengisin,
Sen ki, aklımı yağmalayan sözlerin sahibisin,
Yüreğim senden gayrısına teveccüh etmez,
Konuşsam anlatamam, anlatsam yetmez,
Öyle meftunum sana , öyle tutkun, öyle kör,
Gözümden süzülenleri görmedin,
Kağıda dökülenleri gör.

İstikbali kalp atımına bağlı bir aşka,
Sonsuz gayeler sunuyorsun,
Evveliyatı hüzün damıtan bahtımı,
Mahcup gülüşlerinle sarıyorsun,
Kurak topraklarıma bulutların esirgediği,
Yagane çare, gözlerin değil midir?
Uzak diyarlarda kimsenin bilmediği,
O saklı cevher, senin elinde midir?
İçimde ki yangın alev alev büyürken,
Hangi merhalede göz yaşı dökeceksin,
Ruhum dumanlarla göğe yükselirken,
Küle döndüğünde mi çıkıp geleceksin,
Öyle meftunum sana, öyle tutkun, öyle kör,
Gönlümde yeşerenleri görmedin,
Kökünden sökülenleri gör.

Rıhtımına hüzün demirleyen sevdaların,
Uzayıp giden yolların,
Tarumar olan sarayların vebali kimin,
Tutsağı olmuşken zemheri ayazların,
Sıcaklığı bin yıllık yoldan geliyor ikliminin,
Rüyalardan uyandıran sesin nerde kaldı,
Nerde o mahur bakışlarının tenhalığı,
Ziyadesiyle doyamadan sarılmalara,
Kendine yurt edindin ayrılığı,
Ağıtlar hırpalarken tedirgin gülüşlerimi,
Üç satırlık aşklarla bir tutma beni,
Sinene sarmak yerine bütün düşlerimi,
Celladların insafına bırakma beni,
Öyle meftunum sana, öyle tutkun, öyle kör,
Uğruna yapılanları görmedin,
Ardından yıkılanları gör.

Saçlarına rüzgarları elçi gönderen benim,
Kavrulmuş çöllere yalın ayak düşen ben,
Adımı yıkılmış şehirlerden alırım,
Rengimi maviye çalan gökyüzünden,
İstisnaya mahal vermeyen gözlerin,
Ruhumu bedenimden sıyırıp aldı,
Pencereleri sana bakarken bütün evlerin,
Sokaklarında sadece hayalin vardı,
Ayaklarım titriyor her kapı eşiğinde,
Bu sanrı, bu korku, bu telaş nedir,
Bir bardak çay ve sigara eşliğinde,
Uykusuzluk hasretinin kefaretidir,
Kırlangıçlar taşısın şu yorgun yüreğimi,
Bir adım ötesi sonsuzluğa düşmektir,
Bir karış toprağa koyarlarken bedenimi,
Sonrası sana varmak için bir çiçeğe dönüşmektir,
Öyle meftunum sana, öyle tutkun, öyle kör,
Yakub'un aşkını görmedin,
Yusuf'un sabrını gör.