Öyle Bir Yerdeyim Ki Şiiri - Bekir Aksoy 2

Öyle bir yerdeyim ki kimine göre Everest Tepesi...
Geleceğini bildiğin halde, sabırsızca beklemek yok.
İki adım ötendeyken hunharca özlemek de yok,
Her biri okyanus gözlerinde çaresizce kaybolmak da yok.

Öyle bir yerdeyim ki kimine göre Lut Gölü...
Yüzümde, alnımda silinmez kederli çizgiler,
Dilimden bir daha dökülmez o güzel sözler;
Sanıyor ki tüm bedenime dolanmış zincirler.

Oysa burası ne hastane koğuşu ne Kays'ın çölü,
Ne han duvarlarındaki o gurbet hüzünleri
Ne de fani dünyanın bitmeyen özlemleri...
Ben acının ötesinde, sessiz bir taht kurmuşum.

Oysa geçtim o yollardan, yandım dünü günü,
Aradım sayfalarda o kayıp yüzünü.
Şimdi bıraktım arkamda hayatın güzünü,
Duyguların bittiği o mutlak çizgideyim.

Oysa zayıflık dedikleri fani bir yanılgı,
Kederi aşan ruh bulur ancak bu vakarı.
Yapraklar dökülmüş, takvimler susmuşken
Ben bu ıssız zirvede, kendime kavuşmuşum.