1978 Adana Kozan doğumlu. Eğitimci yazar olarak hayatına devam ediyor.
Kaybolmuşsun, binlerce nefes alanların tam ortasında,
Gözlerinde takılı kalmış, varlığından şüpheli bir bakış,
Tebessümün varlığı yokluğu belirsiz, sadece izi kalmış yüzünde,
Her nasılsa, nihayet, yalnızlık sevdirmiş kendini sessizce,
Nedensiz, bir şarkıyla gülüyor, diğeri ile ağlıyorsun
Saçlarına kar yağmış bir adamın yalnızlığında,
Gözleri buğulu bir kadın, üşür çok uzaklarda.
Saçlarına kar yağmış bir adam sessizce ağladığında,
Bir kadının hıçkırıkları yayılır gecenin karanlığında.
Saçlarına kar yağmış bir adamın sessizliğinde,
Sıradan bir günün, öylesine bir saatinde,
Bir dostla oturmuş, sessizce beklerken öylece,
Uyumuşum... Uyanmışım belki biraz uyku sersemliğiyle.
Yarınlara dair umutların sessiz çığlıkları yankılanıyor,
Geçmişin ağırlığı altında çatır çatır ezilirken.
Kaç kez kontrol ettim oysa;
Gidiş yolu doğru, işlem sırası tam.
Çarpılması gereken yerde çarpmışım kapıları,
Bölmüşüm elimde ne varsa; beşe, ona, yirmiye...
Toplamışım sabırla yarına dair umutları,
Çıkarmışım zamanı gelince o gereksiz detayları.
Yıldızsız gecelerin birinde, ay yüzlü yalnız bir kadın,
Sıcacık ellerinde soğuyan bir fincan kahvenin ardında,
Babasının ellerinden sıkıca tuttuğu bir anı yaşıyor;
Yanaklarında birkaç damla kar, tir tir titriyor.
Oysa ısınmak istemişti gençliğin o ilk yangınında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!