Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Mecnun diyarında aşkın pirini,
Görürsen sevdiğim beni hatırla.
Turnalardan haber soran birini,
Görürsen sevdiğim beni hatırla.

İnleyen nağmeye dönerken zaman,

Kaptanı yabancı gemi
Ah şu siyaset siyaset
Sürdürür binene demi
Ah şu siyaset siyaset

Ömürlük geçim hırkası

Ala göz kara beni
Düşürür kora beni
Dile gelse günahım
Götürür dara beni

Yanakları gül işi

Çelik olmaz bakırdan balyozdan döner murcu,
Yağmur çiğner yel döver dama düşen pabucu.

Kimi sağır kimi kör kimi lâl kimi şaşı,
Kimi şöhret peşinde kimi kandil savaşı.
Er dediğin er kalır sır kalır vermez başı;

Öğretmen

Dinimiz ilime vermiş çok önem
Âdem zamanında vardı öğretmen
Çocuk iken cahil idim o dönem
Bana birçok bilgi verdi öğretmen… ……….Âşık Gürkan

Neşeli de elin kızı neşeli,
Ateşinde çiğ yumurta pişeli,
Taze iken büyük yemin etmişti;
Bir hoş olmuş göğüsleri şişeli.

Nefes verse miski amber kokulu,

LEBDEĞMEZ

Sen ne yorgun düştün nede usandın
Haylazlığı saydın kâr deli gönül
Yeter diye uslanırdın dururdun
Olsa idi sende ar deli gönül................Âşık Gürkani

Hayali derindir puslu gözlerin,
Erer mi kemale gönül yanmadan.
Dört mevsim içinde ay üçer üçer,
Uçar mı kelebek kış uyanmadan.

Yaşamın anlamı değil nafile,

Geldi selam verdi çiçek
Gitti yelken açtı böcek
Geldi sundu rahmetini
Gitti kalmadı içecek

Geldi yeşil giyindi kır

Şaşmadı kavlimiz şaşmadı daha,
Ömür kündesinde şaştığın kadar.
Sevda alazında aşkın közünde,
Pişmedin töreyle piştiğin kadar.

Sanmaki sadece kemikle etsin;