Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Devlet-i Azamın Hükümsüz Kulu

Menzile han olmaz tesadüf faslı,
Muhabbet ilminden sayılmaz aslı.
Düşüne varırken yanmak gerekli,
Her utkunun sırrı sevdaya yaslı.

İhanet (CANZONETTA-İTALYAN)

Her karış toprakta kalır izimiz,
Bizler birer yolcu han Anadolu’m
Daha söylenecek vardır sözümüz,
Düştüğün hallere yan Anadolu’m

TATTIRIRIM

Bir gün gelirseniz fakir haneme
Kahvaltıda size süt tattırırım
Doğru söylüyorum olur mu deme
Öğle yemeğinde et tattırırım… ………………Âşık Gürkani

Siyah Şemsiyeli Buse (GÜLCE-TEKİL)

Bağrımıza basa basa neler götürdü neler
Bedelli hayat;
Gönül gönül serenat.
Yaramız kozasından yoksun,

Sanem diyarında açılmış gonca,
Dikene merhaba güle merhaba.
Erguvan dudaklı gözleri nağme,
Mızraba merhaba tele merhaba.

Gelincik yanaklı kokusu amber,

Salır Kazan ve İtemcek (Gülce-Buluşma) Türkmenistan Derlemesi

Türkmenistan derlemesi,
Sözlü geleneğin sesi.
Salır Kazan etrafında,
Şekillenen bir hikâye.

Teke Muhammet (GÜLCE – BAHÇE) Türkmenistan Derlemesi

Türkmen sözlü geleneğinde,
Milli ruhu besleyen hikâyelerden;
Salır Kazan etrafında şekillenen
Bir macerayı anlatır sadece,

Başkaldırış

Böyle kader mi olur
Yıllardır omuzlarım
Memleket hamalıyım
İncindi omuzlarım

Güneş Tutalım

Ben Beyrek olayım sen Banı Çiçek,
Destanlar yaratan bir eş tutalım.
Nikâhımız olsun gök mavi sevda,
Tanrı’nın aşkıyla özdeş tutalım.

Can bedende beden bende yaşarken,
Sevgimiz baş verir baş Kırıkkalem.
Kızılırmak kıvrımını boşarken,
İncinir dökülen yaş Kırıkkalem.

Türkmen diyarısın ozan elisin,