Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Ömür Dediğiniz

Ömür dediğiniz bitimli varlık,
Var olma gereği süslenir gider.
Kimi varlık görmez kimisi darlık,
Kimisi dost yükü üslenir gider.

Sülük

Gâvurun kara danası,
Mazlumların baş belası,
Her gelenin oturduğu,
Uygun mu otel helâsı?

Sadece Ya Sabır Demek mi Gerek?

Çakal eğlenirken aslan yerinde
Bir ekim ayında bayram gününde
Yatıyor kuzusu tabut önünde
…Kendi kulvarında ağlıyor yürek

Tasavvuf Şairi Hoca Ahmet Yesevi

-I-
‘Hak Teâlâ habibi, yâ Mustafa Muhammed,
Dertlilerin tabibi, yâ Mustafa Muhammed.
İzhar kıldı Âdem’e, Âdem’den ta Hâtem’e,

Geçme Gülden(SATRANÇ)

Dünya fani/ hayat güzel/ aşk var ise/ hüzün yükün
Hayat güzel/ yaşanınca/ arınsın kalp/ zemzem dökün
Aşk var ise/ arınsın kalp/ gülistana/ edip sökün
Hüzün yükün/ zemzem dökün/ edip sökün/ içme gölden.

Bekçi Olsam Hak Almam

Gönlüme har eşsiz aşkın zülali,
Yaş üstüne bekçi olsam hak almam.
Tel zülfüne kardeş olmuş hilâli,
Kaş ütüne bekçi olsam hak almam.

Köstebek

Sinsi bir mikroptur, kollar zamanı
Kullanıp, huzuru bozar köstebek.
Ne kadar gizlense tüter dumanı
En ulvi kuruma sızar köstebek.

Adını Dilimden Söker Giderim

Soğumuş umudum kırılmış düşüm,
Kalmam bu diyarda çeker giderim.
Var mıydı cihanda benzerim eşim,
Adını dilimden söker giderim.

Dinle Ey Çocuk (NASİHAT-ÖĞÜTLEME)

Öğüdüm var sana dinle ey çocuk!
Ozan pınarından kanmayı öğren.
Nice işimiz var senle ey çocuk!
İrfan sofrasına banmayı öğren!

Göbeği Güne Gelmez(İSTİDRÂK)

Görmedi bu memleket daha evla bir yiğit,
Uyuz tayla ünlendin yazayım beyit beyit.

Kaderin nasipliymiş zaman buyurdu ferman,