Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Gönlümüz Sazdan Gelir (TUĞRA IV)

Gülce kartal, gülce düldül, gülce özgür, gülce şah
Gülce destan, gülce bülbül, gülce yıldız, gülce mah;
Tuğra benden, ben gönülden, gönlümüz sazdan gelir
Gülce ömrüm: Gülce bir gül! Gülce aşkım dön semah!

GÖRDÜM

Mertlik bozulunca insan oğlunda
Yiğidi meydanda yatarken gördüm
Ruhsatsız limandan alınca yükü
Vuslat gemisini batarken gördüm......Osman Öcal

Hacı Bayram-ı Veli (GÜLCE-BULUŞMA)

-I-

Birlik için dirlik için
Politik güç askeri güç,

KIRIKKALEM

-I-
İstersen birazcık öveyim seni,
Yarenin, yoldaşın, saz Kırıkkale’m!
Sevmeden öncesi döveyim seni

Medet Ey Hicran (BULUŞMA -Yeni Nazım önerisi)

Bir saçlarıma bak bir akan yaşa,
Umutlar silkele kadersiz başa.
Üstüme üstüme yağma be hicran!
Çevirdin yazımı dönülmez kışa.

İnancımız Öz Tanrım

İnancımız öz Tanrım,
Çevirmedik yüz Tanrım.
Kimler kaypak bilirsin,
Başımız dik söz Tanrım.

Oğuzların Melallaşmakı (GÜLCE-BULUŞMA) Türkmenistan Derlemesi

Türkmen İl-Ulusundan aldık bir haber,
Beraber okuyalım, dinleyelim beraber.
Türkistan’da oturan il ulusu
Öbek öbek, oymak oymak

Ceylan Gözlü Karaca(Çerçeve Cinas- Yediveren)

El demedim el gibi, bir yar sevdim karaca
El vermedi tutayım, ceylan gözlü karaca.

Yüzüyor her gün gece, köpüğünde biranın

Memleket acısı hem de ne acı,
Acıya acılar eker giderim.
Koru, İn Köy, Kale ya da Danacı…
Adını yazıya döker giderim…

Horlanınca dönmüş çöle dokusu,

Bilmem hatırlar mısın,
Canımdan öte can demiştim
Adına şiirler yazıp övgüler dizmiştim,
Ve yâr bilmiştim.
Ahtım vardı sende
Alacaklıydım, ama olmadı olmadı işte.