Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Küçük Alp’e

Bilirsin, bu vatan ata toprağı,
Verilmez zalime, yer gibisinden.
Gezip, tarıyorduk, sarpça bir dağı,
Her şey feda idi, ser gibisinden.

Gülün Hatrı Sorulmaz mı? (İSTİFHAM)

Köroğlu’ysan İsfahan’da,
Belin hatrı sorulmaz mı?
Âşık olsan Ardahan’da,
Telin hatrı sorulmaz mı?

Tek Ayaklı Sevda (KALB)

MAH yüzü döndürmüş hazan-ı kasım,
Ergin olmayan aşk HAM imiş meğer.
MOR açan düşlere kesilmiş hasım,
Dağarcık azığı ROM imiş meğer.

Siyaset

Siyaset akarsu girmez çuvala,
Ayıkla sazanı yine durulmaz.
Yüklenir sihriyle yanık kavala,
Yeniler nefesi, üfler yorulmaz.

Son Gülüşüm Yıllar Önceydi(SONEM- ÜÇGEN)

Ne
Seni
Unuttum
Ne kor söndü,

TUĞRA-III-(GÜLCE)

İster paşa, ister kul, ister padişah olsun,
Mümkün mü? gönül yoksul bağban, bağa şah olsun.
Sevmek ne güzel haslet, pıtrak bile bir top gül,
Aşkıyla kalan meşgul, yansın ki dilşah olsun.

İsterim(BİLADİYE)

Serhat boylarından bir güzel şehir,
Türküne bir türkü katmak isterim.
Vatanın boynunda gerçek cevahir,
Yazmayan kalemi yontmak isterim.

BÖYLE DERLER

Gezmediğim yer kalmadı
Bana felek oğlu derler
Yenmediğim er kalmadı
Bana bilek oğlu derler… ………….…Âşık Gürkani

BU CANI

Deyme felek deyme azgın yarama
İnsaf et birazcık güldür bu canı
Daraltıp çemberi sürme harama
İlahi aşk ile doldur bu canı....................Osman Öcal

Az Kaldı

Merdinen de bre balam merdinen,
Uyuz tayı satmamıza az kaldı.
Ülkü ölmez ısmarlama derdinen,
Toz dumana katmamıza az kaldı.