Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Baas denilen rejim şükür yıkıldı artık
Rusya’ya kaçıp gitti Esad denen yaratık
Zafer hızlı gelince düşmanda gitti mantık
Dil farkı gözetmeden kardeşliği bölüşün

Arap, Kürt ve Türkmen’i kursunlar sevgi bağı

Seherde esneyip uyanan papatyalar
Her gün sayısız çiy damlasıyla yıkar yüzünü.
Ardından sürmeli altın gözleriyle bakar etrafa,
Bacaklarına dolanan karıncalara baş sallar
İçten bir tonla günaydın der.

Cahil insanlar
Zirveye tırmanıyor
Caka satıyor

Akil insanlar
Setleri aşamıyor

In the cold glow of the screen
your face swells into my heart.
I call this “closeness,”
clusters of pixels
slipping through my fingers
as if they’re about to touch my skin.

Kaygılar zincir gibi sararken bedenimi
Hep düşmekten, incinmekten korkardım.
Ama bisikletim fısıldadı cesareti kulağıma.
Korkma dedi, bırak kendini dostluğuma,
Her düşüş bir kalkışın habercisi.

Bu şiir, Suriye’nin kuzeyinden ateşlenen havanlar sonucu Gaziantep’in Karkamış ilçesinde şehit olan 22 yaşındaki sınıf öğretmeni Ayşenur Alkan ile 5 yaşındaki Hasan Karataş’ın Aziz Hatıralarına ithaf edilmiştir.

Teröristin dişleri kökünden sökülecek
Vekâlet verenlerin belleri bükülecek
Bu bitler, bu keneler toprağa dökülecek
Yaşasın Türk Ordusu, daim olsun Türkiye’m

Yorulmak nedir bilmez döner durur pervane
Yoruldum artık diye uydurmaz bir bahane
Yollar uzar her yöne tarif için çık öne
İnsan böyle dönünce olur deli divane

Seğmenoğlu

piksel kanaması

boşluğun histerisinde
bir damar çatlar
ne sıcak ne kırmızı
kromatik bir fosil

Gönül kimi severse hoş gelir gözü, kaşı
Meftun olan bir yürek dokur sevda kumaşı
Başlar kendini yâre beğendirme telaşı
Paylaşmak ister kişi yârle her öğün aşı

Kuşkular olur ise gam oltaya takılır

Dünya soğuk bir yerdi, uyandın kucağında
Bir nefes arıyordun, sevginin sıcağında
Annen bırakıp gitti, süt tadı sana sırdı
Küçücük yüreğini, büyük bir korku sardı