Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ali Kâbe yolunda
Fatma ana yanında
Hasan ile Hüseyin
Dolanır etrafında

Kalplerde iman
Son kitap Kuran
Rabb’in yolunda
Okuruz her an

Kılarız namaz

Gelin melekler gelin
Etrafımda dikelin
Tövbe istiğfar edin
Benimle Allah deyin

Muhammed'im Muhammed'im
Gül kokulu gül Ahmed'im
Sensin benim en sevdiğim
Peygamberim peygamberim

Her işinde adilsin sen

İlk yağmurdu bu
El ele tutuşurken
Islandığımız

İlk yağmurdu bu

Mahlûkatın şereflisi
İşler yapar en süflisi
Din gününün ah müflisi
Yerde atıp tutar insan

Çalış derken Rabbim bize

Fâni değil mi şu dünya
İnsan insana zulmeder
Ahrette bu mu kumanya
İnsan insana zulmeder

Fâni dünya var oldukça
Kötülükle arz doldukça
Sömürgeci cep yoldukça
Savaş var, kavga var, cenk var

İnsan tabiatla çıkınca cenge
Dünyada var olan kayboldu denge
Kış günü bürünür yazdan bir renge
Küresel ısınma yakar kavurur

Kıyamet denilen günler yaklaştı

İnsanlık kendin olmaktır,
Asgari kaynaklarla yaşamaktır,
Karanlıktan aydınlığa çıkmaktır.

İnsan olmak o kadar kolay ki.
Bir kediye mama vermektir