Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Sevgidir saran
Her türden yaraları
Açık, kapalı

Kibirle hırstır

S özleri yurduma sevdadır ancak
A ğustosta gibi hepsi sımsıcak
K ardeşlik bağında açarak kucak
İ nsan gibi insan Sakin Karakaş

N akşeder şiire kendi tözünü

Güneş gökyüzünde saklanıyor
Hadi sen de kaç saklan benden
Gözlerim kapalı sayıyorum: Bir, iki, üç…
‘Önüm, arkam, sağım, solum sobe
Saklanmayan ebe’

Pespembe yağmur
Saçılırken toprağa
Yeni bir yaşam

Minik salkımlar
Belirir bir arada

Bir paradoks değil bu,
Hem bağlıyım hem özgürüm.
Yerçekimi çekerken beni,
Ruhum kanatlanır uçar.
Yaşamın ritmini duyarım,
Bazen yavaşlar bazen hızlanırım.

Salvatore
Ula bre
Fötrünün kenarına kuş pislemiş
Şansın açılır belki de
Yine bir yaz akşamında
Fötrüne kuş pislemişti de

mağaramdan çıktım
karanlığa bıraktım kendimi
kalp atışım
duracaktı az kaldı
düşüncelerim
evrenin ta kendisi oldu

Japonya’da tarih yazdı
Golbol milli takımımız
Şampiyonluk büyük hazdı
Var ol milli takımımız

Kural imiş yok bakışlar

Ataşehir’de yolda, yürümekmiş tek suçu
Alçakça takip etmiş, onu bir kuçukuçu
Yirmi sekizmiş yaşı, Mimar Başak Cengiz’in
Gelinliği giymeden, ölmek böyle ne hazin
İnternetten alınmış, bir Samuray kılıcı
Canavarca bir hisle, davranmış can alıcı

I

Ataşehir’de yolda, yürümekmiş tek suçu
Alçakça takip etmiş, onu bir kuçukuçu
Yirmi sekizmiş yaşı, Mimar Başak Cengiz’in
Gelinliği giymeden, ölmek böyle ne hazin