Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ateş yanıyor, ateş yanıyor.
Mutluluk gözyaşları fokurduyor kazanlarda.
Unutalım öfkeyi,
Pencerenin arkasında kar yağarken.
Eller soğuk, ısıtmak gerek.

Misket elması
Baldan daha tatlıdır
Yemesi sulu

Kokusu ıtır
Isırsan çıtır çıtır

Toprak atma katiyen mezarıma bir kürek
Yat mezarda yanımda varsa sende bir yürek

Seğmenoğlu

Göklerden inerken nida derine
Canlar kurban olsun İslam erine
Hiç kimse geçemez onun yerine
Al kanla yazılır tarihe adı
Dillere bal olur ölmezlik tadı

Daim baharsın
Kaybolmaz çiçeklerin
Sevda kokarsın

Gönülde ümit
Mehtapta yakamoz

Mum kokuyordu
Etrafı sarıyordu
Sen olduğunda

Mum yanıyordu
Alevi parlıyordu

Hoşlanmasan da
Hep yolumu bekliyor
Sabrediyorsun

Hata mı ediyorsun
Hiç sorgulamıyorsun

Sanırdım dünyaya, boşuna geldim
Şimdiyse anladım, affına geldim
Yeni doğmuş bebek, ağlıyor gibi
Kulunum kapında, lütfuna geldim
..... İçimde bir huzur, ruhumu sarsın

Kaybolmadan bende akıl
Gel naz yapma bana takıl
Ayağına değmez çakıl
Yoluna gül sereceğim
Muradıma ereceğim

Sonunda gebermiş hain mürtet it
Cehennemin artık ta dibine git
Önceleri kelpi sananlar mürşit
Anlasalar bile iş işten geçti