Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Molla rejimi söyle, Azrail misin nesin?
Müslüman haricine, asla çıkmıyor sesin
Saçını örtmeyeni, Rabbim demiş mi kesin?
Tesettür Allah emri, günah ise kulundur

Ahlak polisi olmaz, insanda ahlak olur

Dert ortağım oldu benim geceler
Boş yere hayale dalan olmasın
Derdimi demeye yetmez tümceler
İçimden efkârı alan olmasın

Seviyorum deyip yanımda gezdi

Gökyüzü masmavi gökyüzü durgun
Mavi gözlerine yüreğim vurgun
Hayaller maviyken gönlümüz yorgun
Rüyamı hayra yor, yor ömür törpüm

Mavi Vatan ülkemin, deniz yetki alanı
On iki milse sahte, hepsi Yunan yalanı

Bilsin ki Yunanistan, Türk asla kalmaz naçar
Tarihimden bahsetsem, şımarık Yunan kaçar

MAZİYE MEKTUP

Gurbetin elinde kalmışım yetim
Kâğıda dökülür her bir niyetim
Sılaya ulaşmak benim diyetim
Postacı yolunu gözlerim anne

Mehmet Âkif yazsa da bağımsızlık marşını
Sadece gençlik ve halk kaldırdı naaşını

Seğmenoğlu

Zemheri güneşe özlem duyarken
Kır çiçekleri de umudun muhteşem baharını gözler,
Gökyüzünün havai fişekleri eşliğinde
Ufuklara âşık özgürce yüzen beyaz teknelerden
Yağmurun selam getirmesini bekler

I
Babasına haber salın
Sulamadığı çiçeği kurudu
Kökünden kopardılar

II

Özgüven örtüsü biraz aralandığında
Bulutların bedenlerine sığmaz düşünceler
Umut her zaman orada bir yerde dursa da
Akıl genelde erir tereyağı misali
Uzun bir sessizlik süzülür ruhun derinliklerinden
Yoncaya saklanmış keklik gibi titrer kişi bir başına

Gökyüzünden yağmur yağar can verir
Yürek aşka kandığında şan verir
Gün doğmadan hemen önce tan verir
Hem sabaha hem akşama merhaba

Dağlar aştım yollar bitti düz geldim