Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Arama bulamazsın, bu dünyada dengini
En büyük saadettir, bulur isen kendini
Üstünlük takvadadır, ayırma ten rengini
Yaşamında ar olur, her dakikan kâr olur

Günahlardan uzak dur, insan yükü ağırdır

Bizi anlatır
dolmuşların arkası,
aşkı haykırır.

Gaz, fren, şanzıman;
sevgilim halim duman.

Rasmus Paludan denilen Ebu Cehil’in torunu
Ruh bedenden ayrılınca Cehennem olacak sonu
Kur’an-ı Kerim yakarken düşünmez kefere bunu
Öfkelenmiş bir ateşten kurtaramaz kimse onu

Seğmenoğlu

Doğmuş iken beden üryan
Nefsim yaptı daim isyan
Dört bir yanım sarı çıyan
Koca ömrüm oldu ziyan

Gözden kalksın cümle afsun

Peygamber Efendimiz herkesten üstün kuldur
Annemden ve babamdan O’nu fazla severim

Kuran inkârcısının bende değeri puldur
Tüm sahih hadisleri başıma taç ederim

Bir, iki, üç…
Alın neyim varsa alın
Tutsak edin hayallerimi bile
Kalbimin bacağımdan emanet damarları kan ağlasın
Kan ağlasın kataraktlı gözlerim

Ben böyle değildim evet eskiden
Oksijenim bitti beynime giden
Heyecan doluyum daha şimdiden
Ölüm sertliğiyle başlar yolculuk

Belinde geçmeyen fıtık
Soğanı yapsa da katık
Kaşları olmadı çatık
Kimse diyemez hodkâmdı

Gören öz olursa her sırra erer
Erer de gönlüne nice gül serer
Serer sofrasını ikramlar eder
Eder canı kurban yâran olursa!

İlk gördüğüm an
Ruhumda taşıdığımı
Sen de gördüm sanmıştım
Ruh eşim diye
Düşünmüştüm seni