Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Hoşgörülü olmak yaşamda lezzet
Affetmek insanda en mühim izzet
Selamı yayanlar cennete namzet
Ruha kemalini, ör doya doya

Namazı kıl daim günde kırk rekât

Yıkılsın, yok edilsin Kandil, Zaho ve Gara
Teröristler gebersin, bitsin artık bu yara

Ölüm acısı duymaz, Cennettedir şehitler
Gebermeniz yakındır, hain pkk.lı itler

Dünya dediğin bir gölgelik durak
Sona erecek bak değildir ırak
Feryadı figanı bir yana bırak
Vuslatın yoluna seril de yürü

Gelenler hep gider kalmaz bir izi

Deneysel Şiir – Kavramsal ve Minimal Teknikleri

DÜNYA DÜZ

Sen yoksan buralarda, tüm mevsimler güzdür güz
Dünya yuvarlak değil, tabak gibi düzdür düz

Somut düşünür
Göz teması kuramaz
Sevgiyi bilir

Bugün mavidir

yokluğun
taşları yosunla örtülü
bir nehir gibi
akar
zamanın tersinden

Dut kurusu ile yâr mi sevilir
Ağzına götürsen nasıl gevilir
Dut değneği ile adam dövülür
Bakışın acayip sevmen bir tuhaf

Kalp değil sanki duvar
Ankara taşı, çimento ve öfkeyle örülmüş
İçeri girmek mümkün değil
Kilitli tüm kapıları
Koçbaşlarının açamayacağı kadar kalın
Yer altı geçitleri tümden kapalı

Duygular uçar
Sülfürden tehlikeli
Her yeri kaplar

Duygular seldir
Hiçbir kural tanımaz

Melekler hayâ etti, onun edep halinden
Hikmetler dökülürdü, o mübarek dilinden
Cömertlik deryasında, akıp giden bir seldi
İslam’ın zor gününde, hep dağıtan bir eldi