Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Gencecik yaşında edilir hicret
Anaya, babaya kalınır hasret
Çaresiz yüreğe denilir sabret
Gözler iki çeşme yurttan ayrılır

Garipler hayali peşinde koşar

Affeyle Allah

Ruhum bedenimi bir gün terk eder
Bedenim çürürken ruh göğe gider
Amelim mizanda acaba ne der

Tıpkı bir ahtapot gibi
Yumuşacıktır görünüşte jelibon kıvamında
Üç tane kalbiyle üç ayrı kişiye umut verip
Gülücükler dağıtır yapay dünyasında

Akdeniz sahilleri, gelgitlerle kudurur
Dalgalar yükseldikçe, heyecandan kalp durur
Yakında sıra sıra, portakal bahçeleri
Uzandıkça gölgesi, ta falezlere vurur
Her gönlü esir alır, deniz kokan Akdeniz

Yüreğimin derin vadilerine
Düşünce tuzlu bulutlar
Aklım beynimi terk etti,
Koca bir tuvale çizilen
Kızıl ufuklara doğru
Kör kurşun hayaller peşinde.

Senle karşılasam ben ilkbaharı
Bir kelebek olsan bense bir arı
El ele tutuşup uçsak yukarı
Birlikte geçirsek tüm akşamları

Akşam olunca
Kuşburnunun altına
Keklikler tüner

Yere uzanır
Salkım söğüt ağacı

Birden havalanınca boz renkli bir üveyik
Hemence uzaklaştı korkudan alageyik

Yurdumun dağlarında duyulmaz geyik sesi
Ortalıktan kayboldu geyiklerin cümlesi

Çığlık atan bir çita
Hızla uzaklaşıp kayboldu gitti
Bilinmezliğe doğru,
Tüm savana duysun diye
Un ve yumurta kaplı gözyaşları dökerek

ALLAH HÛ

Can içinde canan olan odur Hû
Dertli gönle derman olan odur Hû
Yedi göğe ferman olan odur Hû
Zikre dalar diller şimdi Allah Hû