Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Hayat bir kaya değil
Tesadüfen tanışma olmaz
Bizi çağıran bahara ses vermek lazım
Düşlerin ülkesinde
Şehrin kültürü konuşuyor
Köküm olmanı istiyorum

3 OCAK DESTANI

Akdeniz’in ufkunda bir hançer yarası gibi kanıyordu
İşgalin karanlığı.
Gökyüzü solgundu.
Rüzgâr yorgun esiyordu Mersin’in üstünden.

Uçurtmam uçar
Peşi sıra koşarım
Uçurtmam koşar

Kuyruğu kopar
Hüngür hüngür ağlarım

Rüyamda ellerini tuttum
Saçlarını okşadım dün gece
Sarı kelebeğim

Uyandığımda ilk işim
Pencereyi açmak oldu

Üzümden küçük
Kirazdan daha parlak
Bonbon şekeri

Kırmızı şalın
Sana ne çok yakışır

Emekli olunca aldım kumbara
İçine atardım artınca para
Harcarım demiştim düşünce dara
Sekiz yıllık niyet budur vaziyet

Huyum değişmedi yıllar içinde

Yaşam perdem düşmedi henüz
Perdeyi kader kapatır
Rüzgârın yüzüme haykırması cesaretimi kıramaz
Karanlığın kaçması için taş fırlatacağım
Çürümüş meyvelerin etrafında sinekler döner
Cam çöplüğünde bir zümrüt çıkar karşıma

Yanınca yürekler kızgın tavada
Sevdadan uçulur elbet havada
Coşarak duygular mutlu yuvada
Umutlar yeşersin yarına doğru

Kaptırdım gönlümü kaybettim aklı

UMUTsuzluk HAKKInda

Zıp—zıp—zar!
Lomta!
Keklik iki,
buz: pat!

Cesaretle açmalıyız umut tünellerini,
Sırtımıza binen hüsran tepeleri arasında her zaman.
Her zaman fare gibi sessiz kalmak yerine,
Korkaklık kırıklarını alçıya almalıyız,
Hele bahar mevsimindeysek.