İnsan , hayatı kontrol etmeyi bıraktığında değil ;
Onu anlamaya çalıştığında olgunlaşır .
Ablalık duygusunu üzerinde taşıyan kadınlar candır ,sırdaştır , paylaşımcıdır.
Ömür boyu sevgisinden bir an bile kuşku duymayacağınız yarı Annelerimizdir .
Annemizi kaybettiğimizde tutunacağımız dalımızdır.
Gençlik taktiklerini aldığımız gerçek arkadaşlarımızdır .
Birikimini , ihtiyacımız olduğunu hissettiğinde kıyamayıp paylaşandır ...
Ağabeylerimiz bu özelliklerin bazılarını taşır ama gerçek bir Abla ; Annelik özelliklerinin hepsini taşır !..
Şu hayatın acılarını ;
Daha az hissedilebilseydik !
Göğsümüzün ortasında oturan sıkıntıyı ,
Geceleri ruhumuzun
Bedenimizden daha fazla yer kaplamak için ,
Bizi zorlamasını
Ne zaman dönüp geriye baksam
Gençliğimin çok uzağına düştüğümü hatırlıyorum
O kadar anlamsız geçiyor ki artık yıllar
Güzel umutlar beslemeyi unutuyorum
Başkalarının mutluluğunda kendi yüzümü arıyorum,
En büyük üzüntüler
Sanki daha gayretli olanlarımız için var !
Günler geçip gidecek,
Sahip olduğumuz acıların sonunda,
Takvim yaprakları bir bir kopacak.
Gelmişsin ,
Kalbime girip kurulmuşsun .
Ruhumun ,
Bütün boşluğunu doldurmuşsun .
Yaşamın en zorlu yıllarında,
Hayatın engebeli yollarında ,
Gizli kalmış derinliklerde,
Sonsuz bir okyanus ,
Sessiz bir fırtına…
Karanlıkta sınırsız bir ışık,
Umudun ince çizgisi,
Hiçbir kötü niyetin gücü ;
Ailesine kol kanat geren ve onlar için canını adamaya hazır gerçek bir adamın kalbindeki cesaretten daha güçlü değildir .
Çekiniyorum bakmaya gözlerinize .
Martıları uçuruyorum gökyüzünde.
Gemiler yüzdürüyorum mavi kıyafetiniz de .
Hangi zamanlardan kalma bu doğal masumluk sizde ?
Düşlerimi asıyorum hapsolmuş kalbimin üzerine ,
Feda edilmiş beyhude yıllar var üzerimde ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!