Ne zaman dönüp geriye baksam
Gençliğimin çok uzağına düştüğümü hatırlıyorum
O kadar anlamsız geçiyor ki artık yıllar
Güzel umutlar beslemeyi unutuyorum
Başkalarının mutluluğunda kendi yüzümü arıyorum,
Herkes doğru yolu bulmuş da
Sanki bir ben yaşamda kaybolmuşum,
Kendi hayatımın misafiri gibi duruyorum.
Hangi limana sığınsam, orası güvenli gelmiyor.
İçimdeki ses hep çekip gitmemi söylüyor.
Sanki bağlı kalınca gidemem diye korkuyorum
Ne kadar dalgalı ve acımasız olsa da denizler
Yüreğim özgürlüğü yalnızlığı seviyor.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 21:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!