Gözlerine bakınca derin derin
" Denizdir !" , kadının gözleri !
Neyi düşünüp ne sakladığını
Yüreğine girmeden asla bilemezsiniz .."
En umutsuz anımda
Gökyüzünün yağmurları altında ,
Yüreğimin derin sessizliğini bozan
Dumanı tüten evlerin üzerinden uçan ,
Kanatları umut diye çarpan ,
Evsiz yurtsuz korunaksız ,
Güzel umutlar;
Ancak zor günlerin geçeceğine
Kendimizi inandırdıktan sonra hayal edilebilir.
Ama gerçekten geçecek mi kim bilir ?
Bize bahşedilen hayatımızdan
Yorulduk mu?
Çocukken büyüdüğümüz evin yolunda mı kırdık yoksa testiyi ?
Her şeyden çok ,
Umuttan az mı verdiler?
Yüzeysellik içinde yaşayıp
Bunca gürültü yapanların arasında,
Nasıl bir huzursun ki;
Denizi ve gökyüzünü gösterip
Sabır veriyorsun bana...
Gün bitti diye
Umudumuz biter mi hiç!
Yarınlarda da bitmeyecek.
Ayın yılın güneşin
Şu karşıdaki yüce dağın,
Umudu bitti mi ki!
İnsanın içinde öyle bir şey var ki ;
Ona kimse dokunamaz !
Adına "Umut !" diyorlar ...
Sabır etmek umut etmek değildir.
Sabrın sonu vardır - umutların sonu yoktur.
Sabır, adım dahi atmaz !
Umutlar koşar gerekirse kanat takıp uçar !
Sabır, zorluklarla mücadele etmek için gerekli olan zamanı kazanmaktır .
İşler doğru gitmediğinde kararlılıkla beklemeyi kendi içinde çözüm aramayı ifade eder.
Bugün hala seni arıyorsam ,
Acabalar olmadan bir şeyler eksik diyorsam ,
Neyin normal olduğuna karar veremiyorsam ,
Vatanın değerini fikir mirasından alıyorsam ,
Bahar gelmesin manevi gücün gelsin ATAM .
Huzursuzluk içinde sıkışmış bir kalbim var .
Dünden bu güne seçimimi ben yapmadım .
Ne kadar iyi niyetli bakışım varsa
Hepsini soldurdular !
Yorulmuş adımlarımın izini sildim,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!