Yaşamın karamsarlığı
Günlerin değişiminden değildir .
Normalin dışında davranan insanların
İkiyüzlülüklerini derinden hissetmemizdendir.
Önemli olsun ,
Önemli olmasın ,
Hiç önemli değil !
Ama doğru olduğunu bilmek ;
Çok önemli !
Doğru yöne baktığımız da ;
Yalnızlık , bir seçimdir .
İçsel huzuru bulmak,
Doğanın kucağında,
Bir kitabın derinliklerinde kaybolmak.
Bir zamanlar, araç trafiğinin yoğun olduğu yol kenarında,
Muhteşem renkli bir kır çiçeği varmış.
Bu çiçek farklıymış; sürekli akan araçlardan sarsılsa da direniyormuş !
Toza bulansa yağmurla yıkanıyor güneş dönüp tekrar parlayarak dimdik gururla duruyormuş.
Zorluklara meydan okuyor ve her geçen an güzelliğini koruyormuş.
Kavuşamamak ;
İnsanın canını öyle acıtır ki
Görmek istersin göremezsin ..
Sesini duymak istersin duyamazsın .
Öylece kalırsın kaldığın yerde
Acı bir tebessüm düşer yüzüne ..
İyi ki senede bir kere değil ;
Her gün uğurladığımız gün batımı ,
Ve her sabah yeni umutlarla ,
Güne başladığımız bir şafağımız var ...
Karşısında oturduğumuz kim olsa ;
Bir müddet sonra sıkılıp kalkıp giderken !
Yengeç , sağa bakarken solunu izliyordur !
Soluna bakarken sağ hareketler gözünden kaçmaz !.
Gidiyorum diyorsa sırtını dönme ani bir dönüşle geliyordur .
Geliyorum diyorsa büyük ihtimal gidiyordur .
Yengeç bu , kıskaçlarına bakıp aklındakileri öğrenemezsin .
Bir sen kalmıştın
Mavi cennete atılmak için bekleyen,
Gökteki yıldızların altında
Bu kimsenin olmadığı kumsalda
Bir de ben !..
Rüzgar vardı çok esiyordu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!